Firma oferuje kompleksową realizację inwestycji elektroenergetycznych.W zakres usługi wchodzi generalne wykonawstwo oraz optymalny i profesjonalny serwis.

Przedmiot inwestycji obejmuje:

  • Budowa linii kablowych i napowietrznych,
  • Montaż stacji transformatorowych i stacji typu PZO,
  • Kompleksowe wyposażenie stacji transformatorowych SN/nn,
  • Modernizacja i remonty obiektów elektroenergetycznych,
  • Badania pomontażowe i eksploatacyjne stacji oraz linii kablowych,
  • Przekazanie robót do odnośnych służb zakładu energetycznego lub inwestora,
  • Usługi w zakresie konserwacji i eksploatacji urządzeń i instalacji elektroenergetycznych.
Firma oferuje usługi w zakresie wynajmu i dzierżawy prefabrykowanych stacji transformatorowych.

Udostępniamy stacje w obudowach betonowych lub metalowych, w wersjach obudowy związanych na stałe z gruntem lub przewoźne.

Wyposażenie stacji zgodnie z życzeniem klienta.

Dostawa i instalacja we wskazanym miejscu.

Dlaczego EL-Q ?

  • Jednolity prefabrykat gwarantujący zachowanie parametrów i ich powtarzalność dla każdego egzemplarza wyprodukowanej stacji,
  • Świadectwo badań laboratoryjnych zgodnie z wymogami normy PN-EN 62271-202:2007 wydane przez Instytut Energetyki w Warszawie,
  • Kompletna ochrona przed skutkami działania wyładowania łukowego wewnątrz obiektu.
  • Innowacyjny system wentylacji grawitacyjnej (klasa obudowy 5), zapewniający aparaturze i transformatorowi właściwe warunki pracy,
  • Pełna ochrona przed korozją i skutkami wnikania wody do wnętrza stacji.
  • Niskie koszty transportu i montażu jednolitego prefabrykatu (ściany + dach + fundament),
  • Łatwość lokalizacji obiektu w terenie, dzięki trzem pełnym ścianom oddzielenia pożarowego,
  • Możliwość wielokierunkowego wyprowadzenia kabli poprzez przepusty w podłodze, umieszczone ponad poziomem gruntu.
  • Lekka obudowa z betonu cienkościennego (grubość 40 mm) produkowana wg samodzielnie wypracowanej technologii chronionej patentem RP,
  • Płytki fundament zamknięty podłogą betonową.
Szczelna, betonowa misa olejowa stanowiąca element fundamentu stacji.
Możliwość dostosowania obiektu do lokalnych wymagań architektonicznych poprzez wariantowość nakładki dachowej i szeroką gamę kolorystyczną tynków akrylowych.
Gwarancje bezpieczeństwa

  • jednolity prefabrykat gwarantujący zachowanie parametrów i ich powtarzalność dla każdego egzemplarza wyprodukowanej stacji,
  • świadectwo badań laboratoryjnych zgodnie z wymogami normy PN-EN 62271-202:2007 wydane przez Instytut Energetyki w Warszawie,
  • kompletna ochrona przed skutkami działania wyładowania łukowego wewnątrz obiektu.

Gwarancje niezawodności

  • innowacyjny system wentylacji grawitacyjnej (klasa obudowy 5), zapewniający aparaturze
    i transformatorowi właściwe warunki pracy,
  • pełna ochrona przed korozją i skutkami wnikania wody do wnętrza stacji.

Ekonomika

  • niskie koszty transportu i montażu jednolitego prefabrykatu (ściany + dach + fundament),
  • łatwość lokalizacji obiektu w terenie, dzięki trzem pełnym ścianom oddzielenia pożarowego,
  • możliwość wielokierunkowego wyprowadzenia kabli poprzez przepusty w podłodze, umieszczone ponad poziomem gruntu.

Walory montażowe

  • lekka obudowa z betonu cienkościennego (grubość 40 mm) produkowana wg samodzielnie wypracowanej technologii chronionej patentem RP,
  • płytki fundament zamknięty podłogą betonową.

Ochrona środowiska

  • szczelna, betonowa misa olejowa stanowiąca element fundamentu stacji.

Kompozycyjność

  • możliwość dostosowania obiektu do lokalnych wymagań architektonicznych poprzez wariantowość nakładki dachowej i szeroką gamę kolorystyczną tynków akrylowych.
1. RYS HISTORYCZNY – GENEZA-ISTOTA TWORZYWA

SIATKOBETON – inaczej beton równomiernie nasycony zbrojeniem w postaci cienkich siatek (definicja).

Francuzi Lambot i Monier przed około 130 laty stworzyli prymitywny siatkobeton, wykonując barki i naczynia   ogrodnicze.

Pierwsze   konstrukcje   budowlane   powstały   we   Włoszech,prekursorem był Pier Luigi Nervi, stosując go w latach 40-tych.

Największy rozwój  siatkobetonu miał miejsce we Włoszech i Francji. W Polsce konstrukcje siatkobetonowe nie były szczególnie stosowane.

Poza    poprawą jednorodności    poważną  zaletą  żelbetu    o    zbrojeniu    rozproszonym  jest
zwiększona  wydłużalność.   Zauważono,   że  beton  w  bliskim   sąsiedztwie  wkładki   stalowej wykazuje większą podatność na rozciąganie. Zjawisko tłumaczy się występowaniem naprężeń przyczepności między betonem a stalą, które przenoszą się w głąb betonu w postaci naprężeń stycznych równoległych do powierzchni pręta.
Wartość tych naprężeń podczas wyciągania pręta maleje wraz ze wzrostem odległości od pręta. Istnienie rozproszonych wkładek zbrojenia wpływa także na zwiększenie wytrzymałości  na rozciąganie betonu. Ogólnie wiadomo, że w żelbecie dyspersja prętów powoduje daleko idące zmiany w zakresie morfologii rys. Jeśli zachowując stały procent zbrojenia zastosujemy w belce żelbetowej zamiast dwóch lub trzech prętów o dużej średnicy – stosujemy wiele cienkich drutów, to w belce tej powstanie pod wpływem obciążenia ogromna liczba rys, ale bardzo drobnych. Do siatkobetonu stosuje się beton piaskowy o wytrzymałości 200-r500kG/cm2 (20-r50 MPa). Średnica ziaren piasku nie powinna przekraczać 7mm. Zużycie cementu wynosi przeciętnie 400-A800kg/m3 betonu. Zbrojenie siatkobetonu stanowi siatka z cienkich drutów o średnicy 0,5-Al,2mm o oczkach 5×5-A12xl2mm. Ilość stali w tym przypadku wynosi 300H-800kg/m3 betonu.
Dodatkowo można używać prętów zbrojenia tradycyjnego.
Przy właściwej    technologii  siatkobetonu, tj. zastosowaniu wysokojakościowego sposobu zagęszczania,  torkretowanie   (natryskiwanie),   walcowanie   i   prasowanie   powodują  wysoką szczelność betonu i zwiększoną sprężystość.
Siatkobeton  pozwala  na  osiągnięcie  obniżenia  grubości  konstrukcji  nawet  do  H2cm  przy jednoczesnym zwiększaniu odporności na rysy i skurcz. Używanie dużej  ilości cementu do siatkobetonu zabezpiecza przed przesączaniem wody, wodoszczelność uodparnia dodatkowo na działanie mrozu.
Poprzednio    omówione    cechy    siatkobetonu    zapewniają dobrą    odporność    na    działanie mechaniczne.

Odporność korozyjna betonu może być ograniczona przez:

  • Ograniczenie wilgotności otoczenia – do 60% wilgotności konstrukcje są odporne na korozję.
  • Uzyskanie szczelności betonu poprzez zachowanie minimum 3mm otuliny zewnętrznej betonu.
  • Stosowanie powłok antykorozyjnych na elementach stalowych.

2. GENEZA POWSTANIA BUDYNKÓW STACYJNYCH
„EL-Q” Zakład Produkcji Urządzeń Elektrycznych Sp. z o.o. z siedzibą w Częstochowie przy ul. Jagiellońskiej 81/83 produkował budynki stacji transformatorowych w systemie konstrukcji stalowej, tj. z kształtowników walcowanych pokrytych blachami fałdowymi. Na rynku krajowym było kilka firm, które oferowały budynki o konstrukcji stalowej, jak i żelbetowej. Konstrukcje żelbetowe stanowiły klasyczne rozwiązania prefabrykacyjno-monolityczne. Rozwiązania powszechnie stosowane w konstrukcji tradycyjnej poza niewątpliwymi walorami są obarczone jednak pewnymi ograniczeniami takimi jak:

  • bardzo duża masa własna budynku stacyjnego,
  • potrzeba używania ciężkiego sprzętu mechanicznego do transportu i montażu,
  • pewne ograniczenia lokalizacyjne budynków w aglomeracjach miejskich jak i miejscach silnie
    zurbanizowanych,

dwa pierwsze uwarunkowania podwyższają koszt obiektu.

Na podstawie analizy istniejących opracowań zrodziła się myśl stosowania konstrukcji lekkich żelbetowych w systemie siatkobetonowym. Przyjęto  pewien  wspólny  kierunek rozwiązań,  który  dał  możliwość  kształtowania różnych gabarytów     budynków      stacyjnych     zależny     od     ich     technologicznego     rozwiązania energetycznego.   Kolejnym  uwarunkowaniem  była  masa  elementu  montażowego  wynosząca maksymalnie 50,OkN.

Prace projektowe łącznie z realizacją prototypu prowadzono w  1995 r. Pierwsza realizacja przemysłowa miała miejsce już pod koniec czerwca 1995 r.
Rozwój konstrukcji budynków stacji oraz obserwacja realizacji trwa już ponad 5 lat i dała duży materiał   dotyczący   wdrożeń    oraz   kolejnych    rozwiązań,     połączonych   z   doskonaleniem technologii wykonawstwa.
Sposób konstrukcji i kształtowania budynków stacyjnych:

  • FUNDAMENTOWANIE – przyjęto układ stóp fundamentowych skrajnych i środkowych –
    jako prefebrykaty żelbetowe o małej masie własnej = 2,50kN. W poziomie fundamentowania
    zaprojektowano system kanałów kablowych, który może być zastąpiony rurami osłonowymi lub
    istnieją rozwiązania bez przepustów i kanałów.

BUDYNEK STACJI — został zaprojektowany jako prefabrykat całościowy wyposażony technologicznie w zakładzie produkcyjnym bez transformatora wtaczanego w miejscu lokalizacji stacji. Budynek może być w formie jednego prefabrykatu całościowego lub składać się z dwóch i więcej części scalanych na placu budowy w formie tzw. „suchego” montażu. Budynek w dolnej części posiada ramę żelbetową z misą olejową, na której są wybudowane ściany zewnętrzne i wewnętrzne – siatkobetonowe. Stężeniem ścian może być płyta sufitowa – siatkobetonowa, płyta dachowa żelbetowa lub siatkobetonowa. Istnieją też rozwiązania w których stosuje się dach pochyły, o konstrukcji metalowej ułożony na płycie sufitowej.
Podstawowym parametrem wyznaczającym budynek stacji lub segment budynku jest maksymalna masa własna do 50,OkN oraz gabaryty zewnętrzne umożliwiające transport normalnogabarytowy na drogach państwowych i lokalnych. Obydwa wyznaczniki mają kapitalne znaczenie dla transportu i montażu obiektu.
Budynek stacyjny po całkowitym zbudowaniu tworzy bryłę przestrzenną, która ma zapewnioną dobrą sztywność wymaganą w procesie transportu i montażu. Sposób wykonania budynku ogranicza roboty budowlane do wykonania wykopów, posadowienia stóp fundamentowych, montażu budynku na stopach jako prefabrykatu całościowego lub  segmentowego.

Elewacje budynku mogą mieć dowolny wystrój kolorystyczny, dostosowany do otoczenia.

3. OCHRONA ŚRODOWISKA

Budynki stacji transformatorowych zaopatrzone w misę olejową na pełną pojemność oleju transformatorowego, nie zagrażają środowisku.

4. OCHRONA POŻAROWA BUDYNKU STACJI TRANSFORMATOROWEJ

5. WNIOSKI KOŃCOWE DOTYCZĄCE BUDYNKÓW STACJI TRANSFORMATOROWYCH O KONSTRUKCJI SIATKOBETONOWYCH

W Zakładzie Produkcji Urządzeń Elektrycznych „EL-Q” w Częstochowie została zaprojektowana i produkowana cała rodzina budynków stacyjnych typu:

  • „ELQUTRADE”,
  • „ELQUDACZA”,
  • „ELQUMASTER”,
  • „ELQUBOX”, oraz wiele rozwiązań indywidualnych.

Doskonałym parametrem uwidaczniającym wyższość technologii siatkobetonowej nad konstrukcjami tradycyjnymi żelbetowymi jest masa wskaźnikowa MP, wynosząca odpowiednio:

  • dla realizacji żelbetowych tradycyjnych 3,40-r8,22kN/mp
  • dla siatkobetonowych 2,16-t-2,58kN/mp

Na podstawie dotychczasowych doświadczeń można stwierdzić, że budynki stacji transformatorowych spełniają następujące wymagania:

  • łatwego i szybkiego montażu w miejscu budowy obiektu (mała masa montażowa),
  • ochrony środowiska naturalnego,
  • ochrony pożarowej,
  • ochrony przeciwkorozyjnej elementów budynku stacji,
  • właściwej trwałości eksploatacyjnej, stwierdzonej na zrealizowanych stacjach,
  • łatwego   montażu w miejscach   dużego   zagospodarowania   urbanizacyjnego   i    dużej infrastruktury uzbrojenia co dotyczy miast i zakładów pracy,
  • niskiego kosztu budowy i montażu budynków.

Zakład „EL-Q” nadal prowadzi prace wdrożeniowe i doskonalące technologię budowy i montażu powyższych rozwiązań.

Zakład „EL-Q” producent budynków stacji transformatorowych jest posiadaczem patentów Rzeczypospolitej Polskiej – na wynalazek p.t. „Sposób wytwarzania prefabrykowanej stacji transformatorowej”.

Sposób posadowienia stacji transformatorowych

Stacje transformatorowe produkcji EL-Q Sp. z o.o. posiadają własny fundament z wydzieloną przestrzenią która stanowi szczelną, betonową misę olejową. Dla wzmocnienia posadowienia     i lepszej stabilizacji monobloku w gruncie, przewidziano stopy betonowe typu F2, stanowiące podparcie budynku stacyjnego poniżej poziomu zamarzania, który w zależności od rodzaju gruntu wynosi od 80 do 100 cm

Zalety posadowienia na stopach betonowych:

  • niski koszt zakupu standardowych stóp betonowych w stosunku do nakładów na wykonanie wymiarowej misy kablowej,
  • uniknięcie kosztów zakupu szczelnych przepustów kablowych, gdyż wejście kabli do stacji odbywa się przez betonową podłogę zawieszoną 20 cm nad gruntem,
  • możliwość podejścia do stacji kablami wprowadzanymi z dowolnego kierunku,
  • uniknięcie kosztów związanych z konserwacją i przeglądami posadowienia w okresie eksploatacji obiektu,
  • możliwość wykonania posadowienia, wyprzedzająco w stosunku do terminu montażu stacji,
  • wykluczenie zjawiska korozji urządzeń rozdzielczych, powstającej w wyniku oddziaływania wilgoci nagromadzonej w misie kablowej, po dłuższym okresie eksploatacji,
  • łatwość dokładnego ustabilizowania i wypoziomowania kilku niedużych i relatywnie lekkich stóp betonowych, co jest nieosiągalne w przypadku zastosowania ciężkiej i obszernej misy kablowej.

Większość rzeczy na świecie , które warto robić , uznawano kiedyś za niemożliwe, dopóki ktoś ich nie zrobił

W energetyce zrobił je EL-Q